Gedicht

ZANDBLAUWTJE
(Jasione montana L.)

Scherfje hemel op de duintop
trillend in de wind.

Omdat ik niet zeker was
plukte ik de schraalste.

’s Avonds, vergeten in mijn zak :
dor propje, sprietje, spijt.

Water deed wonderen, ’s anderendaags
bloeide je weer, liet je je determineren.

Zandblauwtje, Jasione montana.
Scherfje hemel in een plastic beker.

De wroeging blijft, geen wind, geen bij
beroert je meer, en

ijdel is dit woord.

Uit “Tijd” door Hans Warren. Uitg.Bert Bakker, Amsterdam, 1986.

Hans Warren werd in 1921 geboren in het toen nog idyllische, Zeeuwse Borssele (nu kerncentrale !). Daar ging hij naar de Lagere School. De hoofdonderwijzer maakte hem enthousiast voor de natuur. Als jongen was hij een ijverige birdwatcher. In 1946 debuteerde hij als dichter met “Pastorale”, een enorm poëzie-oeuvre volgde. Warren heeft ook een tijd de resultaten van ornithologische studies gepubliceerd in De Levende Natuur, nadat hij bevriend was geraakt met uitgever Jac.P.Thijsse. Hij vertaalde natuurboeken, de werken van Plato e.a. en stelde ‘Spiegels’ van de Nederlandse en van de Griekse poëzie samen. Zijn bekendste werk is allicht het verfilmde Geheim Dagboek. Hij woonde te Kloetinge en stierf te Goes in 2001.