Opener 2

DE POLITIEKERS EN ONS MILIEU

Weinig nadenkende mensen hebben het vandaag de dag nog voor onze politiekers, van welke partij ook. Hoewel zij graag schermen met hun status van “gekozene des volks” (voor hen meteen een reden om zich tegen volksraadplegingen af te zetten!), zijn zij in feite creaturen van een handvol partijbonzen die eigenmachtig beslissen wie er op de kieslijsten komt. Wat de meesten van die politiekers met toelating van hun partij presteren staat al lang niet meer in verhouding tot de alsmaar groeiende bergen geld die zij aan de belastingbetalers kosten. In juni becijferde de krant De Morgen dat alleen de partijstructuren per jaar 70 miljoen euro toebedeeld krijgen, waarvan 12 miljoen voor de N-VA. En dan hebben we het niet over de door henzelf regelmatig “aangepaste” salarissen, pensioenen en allerlei extra-voordelen die deze mensen binnenrijven uit hoofde van hun verkozen zijn, niet uit hoofde van enige specifieke bekwaamheid ; niet weingen cumuleren overigens meerdere betaalde functies. Het is dan ook zonder meer ontnuchterend en aanstootgevend te moeten constateren dat het zgn.algemeen belang, het belang van de bevolking, bij deze “gekozenen” niet bepaald op nummer één staat. Eerder het belang van hun partij-broodheren, hun eigen belang (terug verkozen geraken !) en finaal ook het belang van allerlei lobbyisten die betaald worden om permanent zoete broodjes te bakken met alle categorieën van politiekers. Dat dingen die ons als natuur- en milieuverdedigers bekommeren zo in het verdomdhoekje terechtkomen is alleen de laatste jaren in eigen land al te vaak duidelijk geworden en het wordt nog erger. Wat bezielt de N-VA-bonzen bvb om tegen beter weten in en met wegcijfering van alle geschiedenislessen Electrabel ter wille te zijn en onze kerncentrales een gevaarvolle tijd langer open te houden ? Wat bezielt de cenakels van CD&V en MR om toe te laten dat ministers Kris Peeters van Consumentenzaken en Marie-Christine Marghem van Energie ingaan op het gelobby van de petroleumfederatie en de oliebaronnen 20 miljoen euro per halfjaar cadeau geven voor hun tankwagensvervoer ? Hoe hoger het niveau van opereren van een politicus, hoe rotter het wordt. In de EU hebben ze een Eurocommissaris voor Klimaat en Energie. Dat is de Spanjaard Miguel Arias Canete, die bij zijn aanstelling al in opspraak kwam door zijn banden met de olie-industrie en door zijn uitspraken dat “afstappen van fossiele brandstof niet snel zal gebeuren”. Die Canete claimde einde 2015 dat hij een grote rol speelde in de historische klimaatdeal die 170 landen te Parijs tekenden. Politieke praat voor de vaak want door analyse van de activiteiten van de man komt naar voor dat hij vooral naar de pijpen danst van de lobbyisten van de fossiele brandstofindustrie : sedert begin 2016 had hij bvb 55 (!) ontmoetingen met deze lobbyisten, tegenover 7 met mensen uit de hernieuwbare sector en 2 met afgevaardigden van bedrijven gespecialiseerd in energie-efficiëntie. Dat die ontmoetingen met de vervuilende industrieën moeten helpen om samen het klimaatakkoord van Parijs te helpen realiseren lijkt weinig waarschijnlijk : via Canete heeft de EU in de loop van 2016 integendeel standpunten ingenomen die de strijd tegen de klimaatverstoring eerder afremmen en verschillende punten op de huidige Europese energie-agenda vallen wel heel erg in het voordeel uit van de fossiele industrie. Ook via Canete promoot de Europese Commissie nu gas, terwijl zelfs reguliere gaswinning een zware milieu- en klimaatlast betekent en terwijl de vraag ernaar in de Unie met 23% is gedaald; het Europees Hof van Auditeurs heeft de Commissie overigens aangemaand op te houden met gas zo te steunen. Een ander terrein waarop de belobbyde hoge EU-politiekers de belangen van de burgers verwaarlozen is dat van de hormoonverstoorders : de honderden stoffen in plasticflessen, cosmetica, ziekenhuis-infusen, kasbonnetjes, middelen voor ongediertebestrijding, enz. die bewezen bijdragen aan chronische ziektes en kankers. Ze zijn even gevaarlijk als asbest. Ondanks een pertinente vraag van het Europees Parlement om af te komen met duidelijke reguleringscriteria, zwichtte de Europese Commissie voor het gelobby van de chemische industrie. Slechts weinige hormoonontregelaars zullen worden gebannen. Waarom ? De academische wereld sprak er al schande van. Overigens blijven ook in ons eigen land de bevoegde ministers De Block, Marghem, Borsus en Peeters verdacht stil over die hormoonverstoorders.

(De Morgen 13 juni 2016 : De EU tafelt met vervuilers)
(De Morgen 17 juni 2016 : Burger betaalt kilometerheffing van oliesector)

 

Extra :

ENGIE-ELECTRABEL LIEGT OVER KERNCENTRALES (KNACK)

In De Standaard beweerde Engie-Electrabel dat onze kerncentrales de meest robuste ter wereld zijn.
Je moet maar durven. Het loopt ook verdacht parallel met de uitlatingen van de N-VA-leiders die de bevolking en de Antwerpenaren om duistere redenen nog veel langer met het kerngevaar willen blijven opzadelen…
Engie verwijst ter ondersteuning van die beweringen naar het al even omstreden because politiek beïnvloede FANC, het Federaal Agentschap voor Nucleaire Controle. Dat FANC ging voor de EU na of de Belgische kerncentrales voldoende bestand zijn tegen extreme omstandigheden. In zijn “Nationaal Rapport voor de Kerncentrales” (2011) vindt het al onze kerncentrales “robuust en veilig”.
Een brede rondvraag terzake van het magazine Knack bij o.m. de World Association of Nuclear Operations (WANO) en het Internationale Atoomenergie-Agentschap (IAEA) wees onlangs uit dat er buiten de betrokken kringen voor de Engie- en NV-A-stellingen helemaal geen bevestiging te bekomen valt !
Integendeel. Expert en Prof.Materiaalkunde en Nucleaire Technieken Walter Bogaerts (KUL) gaat bvb resoluut de andere richting uit. Hij wijst er op dat de Belgische reactoren geen bijzondere voorzieningen hebben. De reactor van Doel 3 vertoonde al 13.047 scheuren, die van Tihange 3.149. Andere internationale experten dan deze van het FANC oordelen ronduit dat die scheuren of materiaalfouten wel degelijk een veiligheidsprobleem vormen …
En ondertussen blijven politiekers als De Wever, Jambon en hun milieuminsterin Marghem miljoenen mensen maar verder in een gevarenzone laten. Naar waar zullen zij en hun bodyguards gevlucht zijn wanneer het fatale gaat gebeuren ?